Egia esateko egun hauek gogorrak izan dira eta ia ez dut astirik izan bloga gaurkotzeko. Badakizue, oporrak bukatu, bueltan ohizko marroiak, bilerak, planifikazioak, eta, kasu honetan zorionez, beste gehigarri izan dugu: APCk antolatzen duen Chris Nicol Free Software sarian finalistak geratu gara.

Guretzat hau, berez, da kriston ohorea, lan gogorrak askotan eskatu gabeko oparitxo hauek ematen baititu. Badaramagu 3 urte t’erdi eta oso esperientzia positiboa izan arren zenbait momentu gogoz aldatuko nituzke. Baina ez naiz kexatuko.

Oso lan talde potentea osatu dugu, ditugun beharrei erantzuteko gai dena, kontutan hartuta software librea, GNU/Linux, php, mysql eta horrelako teknologiekin lan egitea apostu ikaragarria izan zela hastapenetan, baina oso gustora gaude lortutako emaitzekin. Beste aldetik, beti planteatu egin dugu guretzat ordenagailuak tresnak besterik ez direla: guk pertsonekin egiten dugu lan. Eta Gasteizko alde zaharrak lan asko eskeintzen du, zalantzarik gabe. Bazterketa (ekonomikoa, soziala, adinekoa, generokoa, …) presente dago era oso nabarmenean baina arazoa da honen jabe ez dugula izan nahi. Haustura digitalak beste bazterketa motak islatzen ditu, arazoa da zelan heldu eta eraldatu egoera lazgarri hauek.

Beste kontua da Euskal Herritik kanpo erreferentzialak garela, Extremaduran, Katalunyan, Kanarietan, … flipatzen dute egindako lanarekin eta esperientzia kontatzeko, formazioa emateko, etab eskatzen digute. Hau Extremaduran edo Andaluzian erreza izan daiteke hango adminiztrazioek apostu garbiak egiten baituzte software librearen alde. Eta hemen? Ja, miloika euro lizentziatan (EAEko Parlamentuak software librea erabiltzeko egindako proposamena kontutan hartu gabe), eta software librea indartzeko proiektuetan ezer gutxi. Egia da Librezale, Euskalgnu, ESLE eta unibertsitateko jende jatorra daukagula, baina zer gertatzen da euskalgintzan (ikastolak, AEK, Hika, elkarteak, …), edota gure etxeetan? Pilota ez dago bakarrik administrazioen teilatuetan.

Hori bai, gu pozik lortutakoarekin. Prestatutako “komunikatua” Saregune.net-en irakur dezakezue. Atera ditugu erabilpen, ikastaro (biak 2006koak dira) eta erabiltzaile kopuruko azken datuak (irailaren 3koak) eta benetan ikusgarriak dira.

Eta 10 minutuko bideoa prestatu dute, iragana, gaur egun eta datorrena uztartzen…

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=xzEvohPSuPw[/youtube]

Baneraman denbora bat idatzi gabe, badakizue, betiko aitzakiak: lana, eguraldia, etab. Kontua da uztailean lan piloa daukadala baina nekea izan da aste honetako protagonista. Maila guztietan.

Hasteko guztiok ordaintzen dugun EITBko gai nagusia: Athleticeko hauteskundeak. Hau bai pasada! Berdin zuen zer hedabide hartu, zer katea aukeratu, … kandidato bati kriston esparrua, inkestak, emaitzak, boto tendentziak sortzeko kanpaina aparta, hauteskunduak-emaitzak-eta-balorazioak, bla bla. Agian zuetariko norbait minduta senti daiteke (emm, bizkaitarra izanda, koadrilan ez banaute erabateko boikota egiten…) baina potrotaraino nago, hau al da herria egitea? zer nolako herria?. Ez al daukagu beste keska eta behar? Ogia eta zirkoa zioten erromatar buruzagiek. Futbola bai baina euribor ikusita, ogi edo talo gutxi.

Rolling Stones: segurazki EHan egindako kontzerturako 5 edo 6 euro gastatu dute publizitatean, EITBk hartu baitu bere gain, guztion diruarekin - nola ez. Teleberrietan, kotileo kutreko programetan (”Pásalo” daukat gogoan, baina seguru beste baten bat egongo dela, ezagutzen ez dudana) gai nagusia bilakatu da azken asteotan.

Badakizue zenbat kobratu duten agure hauek? Entzun duzue muntaketa lanetan 2 langile hil direla? Eta kontzertu pribatuak ematen dituztela Deutsche Bank bezalako “erakunde rockzale”entzako? Gainera ez ditut inoiz gustukoak izan. Bitartean euskal rockak ez du ia esparrurik EITBn. Kaka.

Bukatzeko bi kontu benetan positiboak. Euskal Herria 2.0 ekimenetik web 2.0 tailerrak jartzen ari dira abian. Araban uztailaren 21ean izango da, Saregunen. Aukera polita, benetan, baina datorren astean luze eta zabal komentatuko dizkizuet nondik norakoak.

Gaur Patxirekin bazkaldu dut Gasteizen, eta benetan, gozada izan da. Lagun piloa amankomunean, teknologiaren ikuspegi nahiko hurbilak, eta kezka eta zalantza antzekoak. Primeran pasatu dut, lagun!

Gaur goizean, Gasteizen , elkarrizketa bitxia entzun dut:

Bi agure haien artean hitz egiten eta, bapatean, hirugarren baten izena aipatzen du lehenengoak

-XXXX, si, muy buena persona

- Y buen obrero

Eta pentsatzen geratu naiz. Zer arraio esan nahi zuen adinekoak?. Langile fina zela edo enpresaren alde egiten zuen gizona geneukala?. Agian, arazoetan sartzen ez zen gizona, beti amen esaten zuena …

Eta kontua da nahiko gertu daukadala martxoaren 3. madarikatuaren oroimena, aurten Lluis Llachen filmaren (”Llach, la revolta permanent”) estreinaldiarekin batera eta nire buruari galdetzen diot ea zelan definituko lituzke Fraga Iribarne PPko Presidenteak bere agindupean Espainako Poliziak erahil zituen 5 langile eta balaz zauritutako 100ak? Ez ziren “Buenos obreros”?. Agian berarentzat eta ordezkatzen duen alderdiarentzat langilerik onena hilda dagoena?

[youtube]1ZjHZqbVadU[/youtube]

Ez da nirea, ez, Tim O’reillyk Berrian esandakoa baizik. Gasteizen egon zen, hitzaldi polita bota zuen, friki piloa bildu ginen, baina ez naiz luzatuko, sarean baitaude gertakizunaren berri eman dutenak eta ederki, gainera.

Aipatutako artikuloa Berrian.

Patxi Gaztelumendik kronika polita egin du.

Patxik aipatzen dituen Aitorrek eta Loreak eginiko argazkiak, flickr-en.

Gaztelaniaz, Saregunen beste kronikatxoa badaukagu.